Coronavirus

Momenteel gaat vliegen vanaf onze luchthaven iets anders dan je misschien gewend bent:

Lees hier alle belangrijke informatie over het Coronavirus en Maastricht Aachen Airport. Klik hier.

Coronavirus

Will you be traveling by plane soon? Then prepare yourself properly. Things are different than you might be used to. Read all important information about the Coronavirus and Maastricht Aachen Airport here. Click here

Coronavirus

Reisen Sie demnächst mit dem Flugzeug? Dann bereiten Sie sich gut vor. Es wird anders sein, als Sie es vielleicht gewohnt sind. Lesen Sie hier alle wichtigen Informationen zum Coronavirus und Maastricht Aachen Airport.

Le Coronavirus

Voler actuellement de notre aéroport est être différentes de ce à quoi vous êtes habitué:

Lisez toutes les informations importantes sur le coronavirus et Maastricht Aachen Airport ici. Cliquer ici.

Paul Jonkhout

By 2 november 2020 75 jaar MAA

Al bijna 35 jaar werkt Paul in de afhandeling op Maastricht Aachen Airport. Vroeger op het platform en in de loods, tegenwoordig met name in de loods. De afdeling handling, of afhandeling zoals Paul het zelf noemt, is verantwoordelijk voor de vracht. Paul: ‘Van het moment dat het op de luchthaven aankomt tot het weer vertrekt zijn mijn collega’s en ik verantwoordelijk voor de vracht. We lossen de vracht uit de trucks, bouwen deze om op vliegtuigplaten, wegen de platen en zorgen ervoor dat ze op de juiste plek in het toestel komen. En dit alles volgens de voorschriften van de betreffende luchtvaartmaatschappij. Het is lichamelijk zwaar werk, vaak onder tijdsdruk. Want de vracht moet met het vliegtuig mee, zonder vertraging.’ Naast zijn werk voor de afhandeling is Paul voorzitter van de OR.

Paul vertelt: ‘Er is veel veranderd in de 35 jaar dat ik hier werk. Het werk was vroeger meer allround. Nu doet iedereen zijn eigen werk en wisselen we onderling niet meer zoveel uit. Maar dat is niet alles. Vroeger toen ik begin liep ik zo naar mijn werkplek. Geen security, controle, niets. Daar heeft 9/11 wel verandering in gebracht. En de toestellen zelf natuurlijk. Die zijn veel stiller geworden. Ik mis dat rauwe af en toe wel.’

‘Waar ik trots op ben?’ vraagt Paul. ‘Waar moet ik beginnen… Natuurlijk als er weer een airline van naam voor ons gekozen heeft. Zoals Qatar dit voorjaar. Terwijl we zeker niet de goedkoopste zijn. Dan doen we toch iets goed. Maar ook de prestaties die we met ons eigen team elke keer weer neerzetten. Met een minimale bezetting zoveel mogelijk vracht verwerken. En als dit kist dan toch op tijd vertrekt…

Of met de bloemen. We kregen een keer in één dienst 5 747-400’s vol bloemen. Da zijn bijna 2500 pallets vol. Begin er maar aan. Alleen als je echt goed op elkaar bent ingespeeld krijg je dit voor elkaar. Ik denk dat ik meer bloemen voorbij heb zien komen dan menig bloemist.’

‘En de oplossingen die we soms moeten bedenken om de vracht mee te krijgen. Zo weet ik nog de eerste jumbojet die hier vertrok. Met 350 koeien. Die koeien zijn allemaal met een passagierstrap het vliegtuig in gegaan. Zoiets vergeet je nooit meer.’

Hij vertelt verder: ‘Er gebeuren hier zo’n sjieke dingen. Eigenlijk wordt alles normaal, terwijl het voor buitenstaanders misschien bijzonder is. Dat we hier elke zaterdag ladingen vis binnen krijgen, de hoeveelheid bloemen, de dieren die we hier vervoerd hebben, de humanitaire transporten, de bekende personen. Er is hier elke week wel iets speciaals. En dan wordt dat snel normaal.’

‘Je moet weten dat de mensen die hier werken, zo’n passie hebben voor wat ze doen. Je hoort wel eens, dat we makkelijk aan ander werk kunnen komen. Dat we ongeschoold werk doen en dat er daar genoeg van is hier in de  regio. Maar dat willen we niet. We willen dit werk doen. Want we vinden dit het mooiste werk dat er is.’